Biraz kafam karışık. Yaşadıklarım her geçen gün biraz daha düşündürüyor. Sanıyorum hayallerim gerçeklerle yüzleşmeye başladı. Duvarlar var. Pembelik geçti geçiyor. Yüzdükçe derinleşiyor, belirsizleşiyor. Geriliyorum. Korkuyorum. İfade etmekte zorlanıyorum. Eski ifade etme isteğim de kalmamış. Stressiz bir hayatım olmasını istermişim farkında olmadan. Basit şeyler ya da şuan basit olduğuna inandığım şeyler yapmak istermişim. Sadece balık tutmak mesela ya da  durmak, yürümek, yüzmek, yazı yazmak, yazabilmek. Hepsi aynı anda değil. Sadece birini yapmak ama hep onu yapmak. 

Bu yazı birazdan çok daha üzücü olmaya başlayacak. Bana müsade. Burayı özlemişim.