o muheteşem ayın altındaki harika yıldız... pırıl pırıl bi gökyüzü ve düşünceler...

uzaklar.. sürekli uzak yerler geliyo aklıma. gidip hiç bişey düşünmeden sadece o anı yaşayıp o andan keyif almak. belki yanında sevdiğin biri.. elele tutuşup yürümek sadece.. sıkılmamam gerektiğini düşündüğüm zamanlarda olsam da sıkılmaya başlıyorum heralde yine..

kıskanır mıyım ki? çok konu oldu bugün kıskanmayla ilgili konuşurken. acaba dedim kendime.. çok kıskanç bi yapım olmadığını düşünüp "yok canım kıskanmam" dedim ilk önce ama sanırım potansiyelim bi hayli yüksek... karşımdakini bıktırcak kadar olmaz sanırım ama olcak gibi-yeni yeni başlıyo en azından. ama karşımdaki de çok umursamaz değil hani.. sorduğu sorular öyle ki evet de desen ayrı hayır da desen ayrı zan alltında kalıyosun.. bööle iice düşünüp 'gaussian surface' çizip ondan soora cevap vermek gerekiyo nereleri kapsayıp nereleri kapsamadığına tam emin olmak için.. dün gece bunu anladım.. başladık bi filme baklalım, başrolde biz.. ne kadar güzel ilerliycek film ya da ne kadar yoğun ya da ne kadar derin.. merak, heycan, sorular.. hepsiyle dolu olan bi yoldayım durmamacasına ilerliyorum.. mutluyum...

:))

hehe renk geldi baurk'a :D

sıkılıyorum... bişiler yapmak istiyorum olmuyo... daralıyorum.. istiyorum çabalamaya çalışıyorum düşünüyorum tartıyorum buluyorum çözüm yolları uygulayamıyorum... küsüyorum kırılıyorum yıpranıyorum akıl weriyorum benim ihtiyacım olduğu yerde.. sewiyorum ulaşamıyorum düşündükçe geriliyorum.. kötüyüm bu ara ama mutluyum hala.. bunu sööledikçe inanmak istiyorum mutluyum mutluyum mutluyum mutlyuyum... muyum?

Sil baştan...

yine seyrettim bugün bu mükemmel filmi.. evde sıkıntıdan patlamış ne yappcağımı bilmez dolanırken tv çekti beni.. dolanırken bi kanalda saniyenin üçte biri kadar bile durmadan bi sahne yine aldı beni benden.. buzun üstüne uzanmış, takım yıldızlarla ilgili espriler yapan iki insan.. birbirlerini sewdikleri her hallerinden belli.. ama herşey dıştan görüldüğü gibi değil işte.. "eski" war olayları bozan.. eskiler her defasında olayları bozmalı mı.. her şey eskilerden mi olmalı.. eski olmadan yeni kawramı neden olmuyo.. ya da neden değerlendirme yapılıyo illa iki şey arasında neden bişeyler sürekli bişeylerin arkasından gelmek zorunda oluyo.. neden açıklama yapma ihtiyacı hissediliyo eskiden soora.. yeniye pat die neden başlanamıyo neden hep eskilerin esiriyiz.. neden yaptığımız ya da yapamadığımız, cesaret edemediğimiz eskiler neden bizim yenilerimize engel oluyo, neden herşeyi onlar belirliyo...?

düşündüm yine uzun uzun film bittikten sonra. ben acaba yapabilirmiydim böyle bi şey.. yaşadıklarımdan pişman mıyım..? olmalı mıyım? sonra yapardım'a dönüyo fikirlerim.. ewt yapardım sildirebilirdim aklımdakileri.. hem de bu aralar çok ihtiyacım war öyle hissediyorum.. hatta bazı şeyleri de değil herşeyii ailem we bilgilerim kasın aklımda diğer hiçbişeyi istemiyorum bu aralar.. kafam karışıyo, sıkışıyorum... mutluyum ama...