karanlık.. görünmüyo gittiğim yol kaybolmamak için çabalasam da sanırım olan olmuş.. dalga sesleri geliyo, kumdan insanlar... ufacık bi rüzgarda onlar da yok.. yalnız mıyım burda? yok mu kimse? war, olmaz mı.. ama rüzgar işte naaparsın.. ne zaman, ne yönden nası esceği belli değil.. wah.. kumda yürümek zor bilindiği üzere.. ne gerek zorlamaya di mi.. yürü git işte nereye gitceksen. neden çılgınlık yapcan ki. yapma..! mutlu ol yaw mutlu.. kumdan kaleler yap hafif suyundan alırsan denizin daha sağlam olur kurudukça.. bööle vıcık haldeyken bırakırsın ya elini yumruk yapıp alttan alttan... bööle yükselir yukarı doğru soora döklür sen elindekileri dökmeye dewam edersen... küçük küçük kuleler olur uzaktan baktığında yüce bi kraliyet olduğunu sandığın, bakış açına göre.. soora onu yapman için yardım eden dalga yüceleşir onun yüceliğini kabul edemezmişcesine ve alır götürür ona ulaşman için saçını bile uzatmış sevgilinin de içinde bulunduğu kulecikleri.. alçak deniz.. geri ver kulelerimi. vermiyo musun? peki burda daha çok kum war hadi bakalım kim daha önce pes etcek..?

söylesem burdan, nereme geldiğini anlamıycaksınız o yüzden söylemiyorum...

düşünceler değil mi bizi alıp başka yerlere götüren, geri getirmeyi unutup yolumuzu kaybetmemize neden olan.. hadi bakalım bul şimdi nerden gitceğini baurk bey, nereye geldin kimbilir...

sweet home...:)

ıtalya-ıspanya-portekız-fransa-belcıka-hollanda-almanya... 33 koca gun.. we donus.. arkada bıraktıgımız bınbır guzellık we yanımızda getırdıgımız kocaman anılarla..

ozlemedım desem hayatımın yalanı olur..

yanımda oldukları ıcın hepsıne tesekkurler...