2 saat 13 dakikadır uyumaya çalışıyorum!

Çok gergin ve stresliyim. Sürekli bir şeyler çalışmam, okumam gerekiyor. Şuan çok mutlu olmam lazım ama benim gözlerim dolu dolu. Neden bu kadar büyütüyorum? Neden bu kadar isteyip kendi kendimi kapana kıstırmışım ki. Kötü son düşünmek istemiyorum kesinlikle ama düşünsene, nasıl olur sonrası. İnanılmaz atıyor kalbim. Korkuyorum da. Ben ki bana bağlı olarak gelişecek şeylerden genellikle korkmayan bir adamım, bu sefer inanılmaz değişik hissediyorum. An oluyor çok mutlu hissediyorum, aniden bir gülümseme geliyor, bir huzur kaplıyor içimi, bazen de -şimdi olduğu gibi- hüzünleniyorum. İnternet de okumadığım yer kalmadı, sürekli bir takip içerisindeyim o da beni geriyor sanırım. Kendimi kendimle ölçmem lazım, kaldı ki yolun henüz başındayım, önümde koskoca 12 gün var. Oh be, evet daha çok var ben bu işi öyle eder böyle eder hallederim arkadaş. 

Önümde, masada hayaller, planlar, istekler, kitaplar, kalemler, bir kaç resim, bira, biraz su ve şu an bunları yazabildiğim bilgisayar var.

Az önce hayallerimden -onları gerçekleştirmek adına bilgisayarımda çözmeye çalıştığım testlerin asında soluk almak adına- kafamı kaldırıp biramdan bir yudum alacaktım ki hemen masanın köşesinde duran kitapların içinden ucu hafif dışarı çıkmış resimleri farkediverdim.

Ardından bana hatırlattığı bir kaç şarkıyı buldum internetten ve şuan onları dinleyip arada parmaklarımı klavyeden çekip biramdan yudumlar alıp geri dönüyorum yazmaya.

Anlatacak çok şeyim var, yazacak cesaretim olmasa bile. Laf uçup gidiyor sonuçta, söylediğini unutabilir insan en azından unutmak için hatırlamıyorum der ve inandırabilir kendini, olmazsa karşısındakini. Ama yazdıkların önünde sonunda buluyor seni. Uzun süre önce okuduğun kitabı hatırlamak için sayfaları karıştırırken arasından düşen bir kağıt parçası oluyor belki, belki de maillerinde oluşturduğun klasörlerin arasından rastgele seçip okumaya karar verdiğin, eskiden cevap verilmiş bir mail. Sen burada okuyorsun anlamaya çalışıyorsun. Belki ne diyor bu yine diyorsun ama uğraşma ben çok anlatamıyorum bu aralar.

Gömüldüm kendi içime. Sokaklarda sadece ben dolaşıyorum yine.