Bir film izledim bugün. Bu ara, benim için aşırı denebilecek kadar çok film izledim aslında. Hangisi olduğu çok önemli değil şuan hakkında bir şeyler yazmakta olduğum filmin. Beni düşündürdü. Resmen film bitti, çalan şarkının yavaşlığında zaman durdu, cast akıp gitti ve ben sadece ekrana bakmakla yetindim.

Hayat çok garip gerçekten. O ne isterse onu veriyor. Yani sen ne yaparsan yap, akan suda sürükleniyorsun işte. Şuradan karaya çıkış var dur ben ayrılıyorum desen ne fayda, bir damla su olarak çıktığın toprak himayesine alacak seni bu sefer de. Sonuçta yine kazanamayacaksın. Eğer o istemiyorsa.

Dönüp durduğun, uğraştığın, didindiğin aslında senin yüzünden değil, kendine kızma. En azından kızmamaya çalış. Böyle de mutluysan, bırak mutlu ol sadece, düşünüp sorgulamadan.

Demesi kolay. 

Film üzdü beni. Daha çok düşündürdü. Az düşünen (!) bir adam olduğum için güzel oldu.