Biraz kafam karışık. Yaşadıklarım her geçen gün biraz daha düşündürüyor. Sanıyorum hayallerim gerçeklerle yüzleşmeye başladı. Duvarlar var. Pembelik geçti geçiyor. Yüzdükçe derinleşiyor, belirsizleşiyor. Geriliyorum. Korkuyorum. İfade etmekte zorlanıyorum. Eski ifade etme isteğim de kalmamış. Stressiz bir hayatım olmasını istermişim farkında olmadan. Basit şeyler ya da şuan basit olduğuna inandığım şeyler yapmak istermişim. Sadece balık tutmak mesela ya da durmak, yürümek, yüzmek, yazı yazmak, yazabilmek. Hepsi aynı anda değil. Sadece birini yapmak ama hep onu yapmak.
Bu yazı birazdan çok daha üzücü olmaya başlayacak. Bana müsade. Burayı özlemişim.
1 yorum:
ya da tır şoförü olup beyaz çoraplı ayakları camdan sarkıtarak uyumak, ya da çim sulamak..
hişşşş kendine gel çocuuuuuuukkk delirmeeee hayalini yaşıyosun :)
iş hayatının ilk başları düşündürür çok ça böyle şeyler, doğru.. (doğru mu anladım ki? yoksa kız meselesi mi ehehehe) ama şöyle düşün, sen hayalini gerçekleştirdin ve pembelik (doğal olarak) geçmeye başladı.. bi de iş olsun diye çalışan ve pembeyi hiç görmeyenler var (meraba ben polyanna)
o diil de.. moleskine'in iphone versiyonu varmış..şaka gibi.. bayaa elle yazabiliyosun.. çok fena :D
hiişşşşşşş bunalıma girmeeeee
Yorum Gönder