Damdaki Saksağan

İçersin, herkes içer... Kendini kaybetmeyi değil, başının hafiften dönmesini ve günlerin bastırmışlığının verdiği asık suratı o an yüzünden salak bir gülümsemeyle atmayı istersin. Çalan şarkıların ne olduğu değil senin o şarkılarla ne yaptığın önemlidir. Sen önemlisindir ve birlikte oldukların önemlidir. Elini omzuna atıp çılgınlar gibi zıplarken, bir yandan içerken ve flaşlar nerdeyse kafanı oraya sokarken mutlusundur, anlık mutlusundur, o durum, o yer ve o hava için mutlusundur. Bundan çok bir şey beklememelisin, daha sonra damarlarındaki alkolün yoğunluğu değişecek ve kendi düşüncelerine tepki verecek hale geleceksin. Üzerine döktüğün bira da pantolandan damarlarına karışırken anlamazsın, sonra çıkacaktır ortaya, hani sen dama çıkarken...

Yukardan bazı şeylere yakın olduğunu düşünebilirsin, ama sen yukardayken aşağıda bıraktığın daha çok şey vardır, belki de yoktur ya da düşündüğün kadar vardır diyelim orta noktada anlaşalım. Yanında çıplak kral varken rahasın, suratın artık gülmene dayanamayacak kadar ağrısa da onun verdiği izinin bokunu çıkarma girişimlerin sürecek ve devam edeceksin, hazır onu laçka halde bulmuşsun hemen somurtulur mu.

En ufak ayrıntıyı bile kaçırmama adına aralarda yaptığın kendine gelme çabası bazen işe yarasa da azıcık da olsa dediklerini hatırlamadığını anladığın an canın sıkılmıştır artık. Bir daha kontrolsüzlük yok desen de sanmadığın su götürmez bir gerçektir.

Sen de yaşa o zaman gönlünce...