Döndüm. Bünyem haliyle yorgun ancak zihnim rahat. Daha doğrusu "rahat"tı. Ta ki Ankara İl Sınırı içine girene kadar. Kaptanın hemen arkasında, bir elimde kitabım, ayaklarım bağdaş, yayıla yayıla otururken içimdeki kıpırtıyı - biraz da korkuyu- bastıramadım ya da bastırmak istemedim ve kaptanın tepesine atlayıp, direksiyonu ele geçirip, bir anlamda otobüsü gasp edip tam tersi istikamete yol almak geldi içimden. Uzaklar bana yaradı bir anlamda, ordayken pek öyle hissetmesem de. Dağların damalı Hollanda ineklerini anımsatan görüntüsü arasından esen rüzgarla gelen hava ciğerlerime dolduğunda, ferahladığımı ve bir saniye daha büyüdüğümü anlıyordum. Anlıyordum ve büyük bir büyüme isteksizliğiyle kullandığım havanın atıklarını savuruyordum dışarı. Dağ heybetiyle karşılık verip yeni bir esinti gönderse de suratımda ona karşı gelebilirim düşüncesi mimikleşmeye başlamıştı. Geldiğin gibi gideceksin diyordu bir anlamda, buraya ait değilsin!

Ben üstüme binen yükü kaldıramayacak kadar güçsüzleşiyorum, bunu hissediyorum, yapmam gereken tek şey öğrenci olabilmekken yorulduğumu hissediyorum, ağır geliyor, üzülüyorum. Hedefsizleştiğim zamanlar olmamıştı, sadece hedeflerimden korktuğum zamanlar hatırlıyorum ancak şimdi önüm boş, gittiğim yeri bilmiyorum, belki de zaten gitmiyorum. Üzülüyorum, dalıyorum farkında olmadan sürekli, yanımda benimle sohbet etmeye çalışan insanları dinlemiyorum çoğu zaman, düşüncelerim beni kendi içinde yaptığı monologlarına çekiyor ve karşımdakinin de bir anlamda monolog yapmasına neden oluyorum. En kötüsü de dinlememişken, "değil mi?" diye gelen ani onaylama sorusuna "hmm evet öyle" demek salak salak. Zaman geçtikçe bütün benliğimi saracağından korktuğum, geçiştirme lafı olan "hmm evet aynen öyle"yi hayatın bana söyleyecek olması beni ürkütüyor, ne ekersen onu biçersin sonuçta.

Bedenimin, rüzgar eserken uçmasına izin vermediği tshirt ümün çırpınışı bana bir çırpınmayı anımsatıyor, bir korkuyu ve bir kaçma isteğini; "bırak beni gitmek istiyorum!" Özgür kalan benken, engellediğim çok şey var gibi geliyor, hem içimde, hem üstümde, hem elimde, hem zihnimde.