Böyle olmamam lazım.Ben güçlüyüm. Kontrollü ve böyle olmaktan çoğunlukla mutluyum. İllaki karşılaşacağım istemediğim şeyler olacaktır hayatta, oldu, oluyor da. Yenileri de bekliyordur sırada mutlaka. Değerlerim, kendime olan güvenim, sevgim değişmeden en önemlisi de öz saygımı yitirmeden devam ediyorum ne yapıyorsam. Amaç da bu değil mi zaten. Bir küre var, hafif yana yatmış, belirli bir yörüngesi ve göreceli, ufacık bir kütlesi var. Ben de onun içinde benim gibi diğerleriyle mutlu olmak için dönüyorum. Birinin mutluluğu diğerini de mutlu edebilir elbette aksi olacak diye bir şey yok. Şuan içinde bulunduğum durum gibi olmak zorunda değil. Ben de derin hisler içinde olacağım mutlaka bir gün. İnanıyorum, ya da en azından inanmak istiyorum. Olayın ilginçliği bir anda aklıma düşüp araştırma işine girmiş olmam. Aniden, görmem gerekiyormuş gibi hazırlıksız yakalanmam. Çok zaman geçti be. Yetmedi mi? Hani, daha dün ahkam kesiyordum her şey bitmiş ya bende bir şey yok, hatta isterse arasın diyordum. Hani. daha 24 saat yeni geçti üzerinden. Kendimize çok acımasız davranıyoruz çoğu zaman. Kontrolden çıkacakmışım sanki gibi hala düşüncelerimi idare etmeye çalışıyorum. Odaklandığım başka şeyler var etrafımda, daha doğrusu öyle olması gereken. Seçimler bende. Lafta. Duygu zenginiyim şuan. Derin hüzünlü karmaşık bazen acı bazen çok depresif hepsi iç içe, çok zenginim gerçekten. Nasıl sevmişim de farkedememişim ki.o zamanlar. Nasıl sırtımı çevirip yürüyüp gitmişim ki. Bu laflar kabak tadı verdi artık, bu düşünceler, ben, beynim, ne söylemek istiyorum ne yazmak istiyorum ne de birilerine anlatmak istiyorum artık bunları. Geçecek deyip işin içinden sıyrılıp dönüyorum kendi dünyama.