Bazen diyorlar "Neden?", hatta bazen değil, sıklıkla.
Diyorum, nedeni yok. Böyle bir şeyin nedeni olmaz.
Sonra "zaten unuttum" diyorum. Yalan!
Unutmayı kim istiyor ki...
Peeh.
İstesen de, bir elbise, bir kolye, bir hayal, bir rüya... yetiyor.
Bin anı oluyor.
Alıyor beni, yoğuruyor. Atıyor bir kenara.
Halbuki o elbise dolapta dursa, o kolye kutuda saklanmaya devam etse...
Aslında böyle daha güzel.