Kayıyorum ben yine derinlere... Ormana girdim, ucu bucağı görünmüyor. Ortasında göl olduğunu söylediler, onu bulmam lazım. Kendimi soğuk sulara bırakıp sessizliği dinleyeceğim. Beni donmak üzereyken bulmaya gelir misin? Küçük bir klübe olmalı o gölün kenarında, illaki şömine de vardır içinde. Ben odun toplarım, sonra otururz başına konuşuruz, anlatcak çok şey var, odunlar çıtırdayarak eşlik eder eminim. Uykuya daldığında hiç kıpırdamam merak etme, boynunu düzeltip kitabımın sayfalarını karıştırırm. Belki bir şeyler yazarım. Mesela konşma sırasında söylediğin ve benim çok beğendiğim cümleleri. Kurduğumuz hayalleri. Geleceğimizi. Var mı geleceğimiz? Buna inanmalı mıyım? Kendimi kaybettim, elimi tutsan da kendine çektiğin ben olmayabilirim, boşver bence. Çok acı ama başka bir hayata artık, kısmetse...