Az önce televizyonda ne var ne yok diye bakmak için kumandanın tuşlarına eşit süre aralıklarıyla basıyordum ki bir dizi gözüme çarptı. Seyrdilme oranının gerçekten yüksek olduğu dizilerden biri olduğunu biliyorum. Geçmişle alakalı bir kaç soru sorup, karakterlerin isimlerini ezberleyince sanki en başından beri izliyormuşsunuz havası verenlerden bu da. Neyse, bahsetmek istediğim baktığım aralıkta geçen bir diyologla alakalı. Şöyle;

Adam kadının yavaşça ellerinden tutarak,
- Ben seni anlayamacağın kadar çok seviyorum.
Kadın araya girerek,
- Ben de. (Ama bir yandan da ağlıyordur, çünkü adamın yaptıkları onu üzmüştür.)
Sonra hemen adam,
- Aşkımızı bu hale getirmenin ne anlamı var o zaman
Kadın,
- Bana güvenmeyen adamın yanında duramam artık.

Der ve kalkar gider.

Olaya bakın, yaşanmış onca şey, onca anı, onca birikim, onca hayal hepsi uçtu gitti. Elleri artık bomboş, kışın soğuğu sarılıyor açık kollarına. Hatalar illaki olur, ama bunlar tek taraflı değildir. Durup düşünmek için zaman gerekebilir. Ancak anladım ki, bu zaman dediğimiz meret gereçekten sadece-zaman mış. Sadece geçiyormuş ve geçerken haber vermiyormuş.

Gerçekten çok üzgünüm...