Tarot!

Kendimi dinleyemiyorum. İnsanların etkisinde de kalıyor olabilirim. Herkes ayrı bir şey söyleyerek aynı-ortak noktada nasıl buluşabiliyor anlamıyorum. Sonuçlarına katlanabilir miyim bilmiyorum ama karar iki türlü de veremiyorum. İnsanın içini okuyup kartlara bakarak bir şeyler söylenebileceğine pek inanmazken gidip kartlar acaba ne diyecek diye oturup dinlemeyi biliyorum ama. Dinliyorum ve yine aynı kelimelerle karşılaşıyorum, " karar vermen gerekiyor." Sağol. Ben de bunu söyleyebiliyorum kendime. Önemli olan nasıl vereceğim bu kararı. Beceriksizlik mi bu? Ne eksik, tahta mı? Daralıp, sinirlenip, gözlerimi damlalar akmasın diye sıkmaktan eziklik katsayımın sürekli karesini alıyor gibi artmasına engel olamıyorum. Kendime gelmek için kafam buz gibi suya batık gezsem de ayılamıyorum. Halbuki ayılana gazoz var, ooh asitli asitli gel de del miğdemi. Belki hazmetme gücü kazandırır da bir şeyler değişir...