Geri dönüşüm sayabilir bazıları bu olayı. Topraktan gelindiğine inanan insanlar var sonuçta. Ben inanmıyorum ortaya inanın bunlardan birine diye sunulan olayların hiçbirine. Bilim okuyorsam, bilimsel açıklama bulunana kadar çekimserim. Ama kabul ettik diyelim, aynen öyle geri dönüşüm kutusu gibi bu dünya. Üstüne sağ tıklayıp "geri dönüşüm kutusunu boşalt" demek istiyorum ama fareyi bulamıyorum.
Gözyaşları aka aka toprağı çamur haline getirirken bazılarının, diğer insanlar hiç bişeyden habersiz dolanıp, nefes alıp, gülüp, hoplayıp, zıplayıp duruyor. E haklılar tabi neden kötü düşünsünler ki? neden "son" az sonraymış gibi yaşasınlar ki. Zaten yapan yok diyecek kadar az ki doğal olan da bu.. Boş konuştum/ yazdım pardon.
Demek istediğim bugün bastığım topraklarda bi kaç aya kadar, - ya da hadi sene olsun- birileri yatıyor olcak ve ben bunu düşündükçe aklımı yitiriyor gibi oluyorum. ( ha hiç yitirmedim ama belki böyle bir şeydir!)
Sonsuzluk kavramının cidden çok büyük bi kavram olduğu bugün alabildiğine baktığım dağı, tepeyi, düzlüğü -ne varsa- gördüğümde farkettim. teoride zaten tüm matematik ve fizik olaylarında karışılaşılan sapmalar burda kendini pek göstermiş sayılmaz. Çivinin çiviyi sökme ihtimalini göz önünde bulundurursak gayet düzgün bi psikolojim olması gerekiyo şu durumda ama gel görki elde var koca bi sıfır. yoksa "sonsuz"mu...?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder