Sil baştan...

yine seyrettim bugün bu mükemmel filmi.. evde sıkıntıdan patlamış ne yappcağımı bilmez dolanırken tv çekti beni.. dolanırken bi kanalda saniyenin üçte biri kadar bile durmadan bi sahne yine aldı beni benden.. buzun üstüne uzanmış, takım yıldızlarla ilgili espriler yapan iki insan.. birbirlerini sewdikleri her hallerinden belli.. ama herşey dıştan görüldüğü gibi değil işte.. "eski" war olayları bozan.. eskiler her defasında olayları bozmalı mı.. her şey eskilerden mi olmalı.. eski olmadan yeni kawramı neden olmuyo.. ya da neden değerlendirme yapılıyo illa iki şey arasında neden bişeyler sürekli bişeylerin arkasından gelmek zorunda oluyo.. neden açıklama yapma ihtiyacı hissediliyo eskiden soora.. yeniye pat die neden başlanamıyo neden hep eskilerin esiriyiz.. neden yaptığımız ya da yapamadığımız, cesaret edemediğimiz eskiler neden bizim yenilerimize engel oluyo, neden herşeyi onlar belirliyo...?

düşündüm yine uzun uzun film bittikten sonra. ben acaba yapabilirmiydim böyle bi şey.. yaşadıklarımdan pişman mıyım..? olmalı mıyım? sonra yapardım'a dönüyo fikirlerim.. ewt yapardım sildirebilirdim aklımdakileri.. hem de bu aralar çok ihtiyacım war öyle hissediyorum.. hatta bazı şeyleri de değil herşeyii ailem we bilgilerim kasın aklımda diğer hiçbişeyi istemiyorum bu aralar.. kafam karışıyo, sıkışıyorum... mutluyum ama...