First Solo Flight

İlk Yalnız Uçuş

10.07.2012

TC-CDB

Uçtum ben. Yalnız. Tek. 

Kuleden piste giriş müsadesi istediğimde gözlerim dolu doluydu mutluluktan. Bütün haftanın, hatta uçuşların başladığı yaklaşık bir ayın yorgunluğu ve stresi o an gitmişti üzerimden. Kontrol uçuşunda ikinci inişten sonra hocanın kuleye "Tam iniş oldu, öğrenci ilk yalnızına devam edecek." demesi beni uçurmuştu zaten, bir daha yalnız uçmama gerek yoktu. Kendimi en çok sevdiğim anlardan biriydi sanırım. Başarmış olmanın verdiği haklı gurur... 

Kalkış izni alıp tam gaz verdikten sonra uçağın titremeye başlaması ve hızlanmasıyla tüm heyecanım gitmiş yaptığım işe tam konsantre halde pistin orta hattını tutmaya çalışarak kalkış hızımın gelmesini bekliyordum. Kalktığımda uçuş okulu, pist, yerdeki uçaklar, beni bekleyen arkadaşlarım, ailem, hocalarım hepsi giderek küçülmeye başladığında anladım artık bu işin dönüşü olmadığını. Yaptığım ve yapacağım işler o kadar birbiri ardına geliyordu ki kendi başıma hiç bir şey yapmadan kaldığım sadece yaklaşık 10 sn falan vardı. İşte o 10 sn "Uçuyorsun lan Burak" dedim. "Uçuyorsun, hem de tek başına!" 

Tarif edemiyorum hissettiklerimi, indikten sonra da cümleye dökemedim zaten. Nasıldı sorusuna tek cevabım "Muhteşemdi!" oluyordu ama açıklayamıyordum. Hala çok bir şey söyleyemiyorum. İnişlerimin videolarını izledikçe hala ürperiyor içim, ben yaptım onu. Ben kaldırdım, ben indirdim. Yaptım.Uçtum.

Hayatımı çok güzel bir yola soktum ailemin ve en yakınımdaki arkadaşlarımın desteğiyle. Bundan sonrası çorap söküğü gibi gelecek diye bakıyorum artık. İlk büyük engel sorunsuz başarıyla aşıldı. Bir haftadır mutluluktan sarhoş gibi geziyorum. Bütün uykusuzlularıma, yorgunluklarıma, surat asmalarıma, yediğim azarlara değdi o 15 dakika. 

İndikten sonra apronda buz gibi suyu açıp ellerinde hortumla beni bekleyen hocalarıma ve arkadaşlarıma bıraktım kendimi. 15 dakika ıslattılar sırayla. Hortumu boynumdan içeri sokmayan da kalmadı ucunu sıkıştırıp tazyiğini arttırıp suratıma tutmayan da. O şoku anca böyle atlatabilirdim zaten. İnanılmaz keyifliydi.

Bundan sonrası için artık daha da sabırsızım. Sürekli uçuş olsun sürekli uçayım istiyorum. Dünya kazan ben kepçe. Yaşasın!