Zamanı geldi.
Ara beni, ben yapamıyorum sen yap,
sadece oturup konuşalım, geçen zamandan, gelecek planlarından, verdiğin vereceğin kararlardan, havadan, sudan...
Birbirini tanıyan iki insan gibi, sadece tanıdık bir yüz gibi,
gidelim yemek yiyelim, konuşalım uzun uzun ya da kısa, konuşma ne getirirse, ya da sadece içelim o zaman daha çok anlatabilirim sanırım, korkma geçmişten değil, senle alakalı ya da bizle alakalı değil, öylesine anlatırım demek istiyorum. Ya da her neyse.
Gerçekten.
Bence bunu yapmalıyız, bir şey kaybetmeyiz, hiç hem de.
Hiç mi içinden gelmiyor?
Zaman geçti, geçiyor.
Çok az kaldı, kim bilir görecek miyiz birbirimizi bir daha?
Cesaret bulup sadece nasılsın diye arayabilcek miyim, hadi aradım, operatör bu numara artık kullanılmıyor derse ya?
Bence o dereceye getirmeyelim.
İnsan gördüklerinden etkilenebiliyor, canlı olmasa bile, sadece televizyonda, uyku sersemi zap yaparken anlık görmüş olsa bile. Onların birbirine sarılması, kollarını beline dolayıp kendine çekmesi ve yanağına küçücük bir buse kondurması... Etkiliyor. Düşündürüyor. Üzüyor. Uyku gözlerden akarken, bir şeylere karışıyor, akıntı gittikçe artıyor, debisi yükseliyor. Gelir mi elden bir şey? Gelmiyor.
Dönerken ta diğer ucundan ülkenin, otobüsün altına giren kısa-kesik-beyaz çizgileri teker teker saymaya başladım uykum gelsin de rahata ereyim, aklımdaki düşünceler dağılsın diye. Nasıl olmuşsa beynime kazınmış çizgiler, kesik kesik düşüncelerim, aklım fikrim karmakarışık. Bu gece uyumayım istiyorum aslında. Yapacak onca işim var ama yenik düşeceğim kendime bu çok açık. Yolu nasıl takip ettiysem, her dağın ardından gizlice dönerken nasıl tedirgin olduysam, kendimi o kapkaranlık, sadece otobüsün azıcık ışığıyla aydınlanan yolda nasıl dışarı vurduysam doluverdi gözlerim karanlıkta, aniden. Parladı etraf gözüme gelen ışınların kırılmasıyla. Göremedim, kendimi uzun zamandır göremediğim gibi.
Şimdi üstümdeki yük ağır. Çok ağır. Hissediyorum, taşıyamıyormuşum gibi hissediyorum, ama zorundayım, biliyorum. Sürekli bunalım, sürekli pesimistim evet.
Olan da bu yüzden oldu zaten.
Elden ne gelir?
Hiç!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder