Bastım hayatımı kaydeden videonun geri tuşuna, sarıyorum. Arada bir durdurup bakıyorum yüz ifadelerime, hep aynı. Çok gülmüşüm ama. İnsanlar da gülmüş yanımda. Hislerini bilemiyorum, çıkartamıyorum.

Durduruyorum aniden.

Bir sahne; arabaya doğru ilerliyoruz, ikimiziz. Elimde küçük bir paket, vermeye hazırlanmışım cebimden az önce çıkartıp, ama suratım asık, karşı surat.. o ıslak.

Kapısını açıyorum ve biniyor.

Gideceğimiz mesafe çok uzun değil, pek konuşmuyoruz. Kısa bir süre sonra durduruyorum arabyı iniyor, verdiğim paket elide, ama suratı hala ıslak.. Ve ben arkasından biraz baktıktan, onun apartmandan içeri girmesini bekledikten sonra basıyorum gaza, şuursuz.

***

Ve şimdi bu kasedin üstüne bir kaç sahne öncesinden itibaren şunları eklemek istiyorum;

O, apartmana girmeden önce, arabadan inip, seslendiğim, döndüğü anda koşup sarılıp sımsıkı, öptüğüm sahneyi, öptüğüm ve hiç bırakmak istemediğim sahneyi...