Hey, yardım etmen lazım hem de çok acil. Derinliklere düşen bir zavallı var burada. Sürekli suratı asık, sürekli hayal kuran ama boşa çıkan biri. Acıyorum ona, üzülüyorum. Çok umutlanmış ve umutlandırılmış. Çok canı yanacak şimdi, daha çok kırılacak.
Etraf kendi bütünselliğinde seyrederken, o, sanki kendisinden bir şeyler koparak dönüyor dünyayla. Üstünü örten gökyüzü artık onunla konuşmuyor. Sadece o çok sevdiği gri halini alıyor isteyerek yaptığı meçhul. Damlalar akıyor gözlerinden, kimisi hiç su görmemiş çölün ortasına düşer gibi. Düştüğü anda kayboluyor, o yüce çöl sanki o damlayla doyacakmış gibi emiyor, yok ediyor onu ama boşuna.
Uğraşlar elbet bir gün cevap verecektir, istediklerim elbet bir gün benim ellerimde olacakdır ve hatta inanmak başarmanın yarısıdır.
Çok duyduk...
4 yorum:
ama kabul etmen lazım...hayal kırıklıkları, öfkeler hep daha iyi yazmasına sebep oluyor insanın...senin de...
en derinlerde şeker veriyorlarmış
hemide dunyanın en güzeli belki de gidip bir tatmak lazım ;)
yazmayı ne kadar da seviyor olsam, sırf hayallerim kırılmasın yeterki varsın yazamayım ben de demekten kendimi alamıyorum ama, biliyorum bu da feci bi durum...
şekerlemeler de artık baydı içimi, ne derindeki ne yüzeydeki.. hele dünyanın en güzeli hayatta bana layık değildir.. ben güzel bir şey barındırmam bünyemde ya da hayallerimde...
evet ben de hep aynı şeyi söyler ve düşünürüm... yeter ki her şey yolunda olsun da varsın yazamayayım...aynen...
Yorum Gönder