Dur önce bir
Bak etrafına
Silkelen
Karşında bir şey var
Bak ona
Güven
Bir ses duyuyorum
Bir uğultu
Saf çocuklar gibi
Git sesin geldiği yere
Otur orada uzunca bir süre
Bank var parkta
Kimse oturmuyor üstünde
Karşısında sonsuza uzamış deniz
Atlayasım geliyor
Yüzme bilmiyorum
Rüzgar çıktı
Saklan
Etraftan üstüne birkaç aşk parçası saplanabilir
Direnmelisin
Üzülme
Boynunu eğme
Her zaman dik olsun
Yukarıları hedefle
Mutlu olursun
Mutluluk soyut
Göremezsen düşme boşluğa
Elimde bir bilet
Gidişi hemen yarın
Dönüşü...
Dönüşü yok
Gidiyorum ötelere
Ta şu dağların ötesine
Gelme benimle
Korkuyorum
Hem de çok
Sana söyleyemem neden
Ben de bilmiyorum
Diliyorum sadece güzellikleri
Sonra başlıyorum direnmeye
Fark ettim
Kendimle konuşuyorum
Amaçsız
Sen zaten karşı dağdasın değil mi
Hedefim: yanın!
Bank da sensin değil mi
İnsanları üstünden atıp bana yer açan
Ya da deniz
Yüzme bilmesem de beni çeken
Ya da gökyüzü...
Hepsi sensin değil mi...
Biliyorum
Biliyorum, sus, söyleme
Hiç bir şey
Kendi saatim var kolumda
Kendi benliğim
Kendim ayarlayabilirim her şeyi
Bol şans
Öncelikle bana.. sonra belki de azcık sana...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder