Sanırım uzun zamandır bu kadar oturup, kendimi anlattığım, aklımdakileri teker teker sorduğum, güldüğüm, durup düşündüğüm yorumlamaya çalışıp beni aştığını anladığım anda sustuğum bir konuşma geçirmemiştim.

Deşarj olmak.. Ayakkabılarını çıkartıp kumların ya da çimlerin üstünde dolaşmak gibi... Sınav stresi bütün çevremi ve beni sarmışken, içimde kopan fırtınaları kendimle savaşarak dindirmeye çalışırken, sınavların bitişi ve ardından etrafımdakilerin dağılışı... sırayla ve acıyla gerçekleşti. "Sınavlar bitsin uzun uzun otuturup konuşuruz sabahlara kadar" dediğimiz anlar hemen geçiverdi biz yapamadan ama bugün bunun bir benzeri gerçekleşti ve inanılmaz huzurlu hissediyorum. Tüm gün boyunca sıkılmakla suçlandım aslında ama olsun:) Sıkılmadığımı anlatmaya çalışırken arada bir kaç danışacak konu da açaraktan konuların birbiri ardına akıp geçmesini izledim bir ara. Daldan dala konan kuş misali sözcüklerin ve hayallerin bedenimden çıktıktan sonra havada aldığı yolu izledim... Zaman hızlı geçiyor diyorum da inanmıyosunuz. ( hoş, buna inanmayan da sadece benim heralde :D )