Kutu

raflar zamanla tozlanır. ulaşamadığın yerlerde sürekli bir şeylerin üstü tozla kaplanır. sonra aklına düşer tozlu nesneler, uzaklardan gördğünde.. üstüste koyarsın bir şeyleri çıkarsın en tepeye, almaya çalışırsın. ilk önce üstündeki tozları üflersin tüm gücünle, sonra öksürmeye başlarsın tozların boğazına kaçmasıyla... aşağı indiğin zaman için kıpır kıpırdır. içinden çıkcaklar seni hem heycanlandırıyor hem de korkutuyordur belki. ne yapacağını bilmeden yaptığın ilk hamle indiğin sandalyenin üstüne tekrar çıkıp kutuyu eski yerine koymaktır. ama onu da yapamazsın. elin mahkum açarsın kutuyu.. sayfalar dökülür üstüne ilk önce.. sonra resimler, sonra çeşitli nesneler.. saklamışsındır güzel günlerin hatıralarını. yaşadıklarını unutmak istememişsindir. içindeki korku ellerini titreterek kağıtları teker teker katlarından açıp okumanı zorlaştırır ama direnirsin. okumaya başladığında tebessüm eksilmez suratından. resimler sürekli bakılası cinstendir. kendini kaybettiğin zaman "dan" eder aklın ve kendine gelmek için uyarılırsın peltemsi, kokan organın - kişisel patronun tarafından. fazla takmayıp devam ettikçe sayfalar birbiri ardına akıp gider ellerinden. sonra diğer resimler, diğer nesneler. bittiğinde kafan karman çorman olduğun yerde düşünmeye başlarsın sadece yapmak istediklerini. aklına ne kadar acımasız ne kadar cani olduğun düşüncesi takıldıkça bir yolunu bulup, suçlamalarla kendindeki yükü atarsın. vicdanın buna çok izin vermese de zaten etraf verdirecektir. olup bitene baktıkça, zaman geçtikçe ve kutu tozlandıkça zaten normale dönecektir yaşam. aldığın nefes, adrenalinin etkisiyle değil sadece düz kaslarının isteğin dışında çalışmasının sonucu girecektir bünyene. aklına milyonlarca başka şey girip bu az önce düşündüklerini zaman geçtikten sonra aklına getirdiğinde, bir kısmının gelmediğini görüp belki üzüleceksin ama yapacak başka bir şey olmadığını görüp, doğru olanın o olduğuna inanmaya devam edeceksin.. mecbur hatta zorunda hissedeceksin ve kendine kızmaya devam edeceksin..

o yüzden yükseklere kutu koymayacaksın, hadi koydun, üstüne toz değdirmeyeceksin!