trışka mühendis baurk...

uzuun zamandır almaya cesaret edemediğim ama çok çok çok istediğim uçak maketlerinden geçen gün almıştım bi tane, finallerimin bitmesi şerefine.. bugün de zaman buldum başladım yapmaya.. o kadar eğlenceliydi ki zamanın nası geçtiğini anlamadan bitirivermişim.. ilk defa da aldığım için küçklerinden aldım - bi neden de küçük almama, büyükleri pek bi pahalı.. içinde boyaları yapştırıcısı falan da var.. yaptıktan sonra boyuyosun bi de.. harika..

hayaller bi yere kadar taşır insanı ondan sonra inanmak yetmez bazen.. benim de kaldığım nokta inanmanın da çok ötesine geçemedi ve inandığımla kaldım sadece kısaca.. çaba gerek, daha çok hırs gerek, boşvermişlik bişeye yaramıyo.. geç kalmış laflar.. salla gitsinler..

acayip yerden yere vurabilcek sözler geliyo kendimi ama yazı yazmamın amacından şaşmış olcağımdan kesiyorum burda..

makeciğime başladım. herşeyi, bi elimde cımbız, bi elimde yapıştırıcı hallettikten sonra kuruması için bıraktım ve çıktım dışarı.. 1- 1 buçuk saat önce geldim ewe ve tv min üstünde bana bakarken buldum kendisini.. bembeyaz.. boyanmayı bekliyo.. dedim boyıyım bakalım nasıl olcak.. elime gözüme bulaştırdım boyaları, kızıldereli gibi oldum ama çok da güzel olduğunu düşünüyorum.. :) üsütüne yapıştırcak çıkartmaları da war ama en az 4 saat geçtikten sonra son rötuşu geçmem lazım üstünden ki boya kendini göstersin..

bu küçücük şey beni o kadar mutlu etti ve heveslendirdi ki acaba gerçeklerini yapıyo olsaydım neler hissetcektim.. kader, kısmet...