"bi sorun yok geri kalanlarda allahtan.." haa geri kalan derken mi? hayatın geri kalanından bahsediyorum.. kalan kısmı da sayısal sonucu gibi olan notlarım haricindeki kısım.. onları takmıyorum artık. önüme bakıyorum ama elimde görme elngelli sopası olduğunun farkında değilim.. gördüklerimin ya da gördüğümü sandıklarımın aslında kafamda kurcalanıp ortaya çıkan hayallerden ibaret olduğunun farkına wararak atıyorum sopayı da.. artık sadece yürüyorum, önüme çıkana dalaşsam mı bilmiyorum. sırf eğlencesine bi amaç gütmeden.. yanımda sewdiklerim we sewenlerle yürüsek ya hep.. niye duruyoruz!

zaman aksa aksa aksa... müzikler birinden diğerine geçerkenki arada kalan o azıcık saniyelerde zamanı yakalamaya çalışsak. ya da adamın teki piyanonun tuşlarına basarken korksa acaba zaman tuşların altından mı geçiyo die, acaba ezildi mi zaman, yok mu ettim onu die düşünse... binlerce kişiye salaonda rezil olsa zamanı ezdiği için ağlayarak sahneyi terkederken.. ya da basket maçında adam topu sektirirken alttan gelen sesten anlasa ki artık zaman yok! soora tribünler kesse tezahurat yapmayı ne de olsa zaman kalmadığına göre belli saniyelerde atmak zorunda değiller sayıları.. dağılsa topluluk..

atlasa bi adam dağın tepesinden, yere düşene kadar bi kuş ona arkadaşlık eder mi.. adam arkadaş olan kuşa anlatır mı her sıkıntısını 1 saniye önce tanımış, 2 saniye sonra tanımasının anlamı olmıycak bile olsa.. döker mi içini kuşa.. kuş bunu mu bekler yoksa umursamaz mı..? yoksa adam çakılmadan önceki son saniyelerini yine paranoyak olarak mı geçirir.. " ya kuş diğerlerine söölerse ya onlar diğerlerine ya diğerleri diğerlerine..." ya tüm dünya öörenirse kuşlardan.. adam söölemez sadece merhaba der kuşa.. ama kuşun kuş olduğunu geç anlar kuş sadece cik diyince.. keşke rahat gitseymişim der bu "cik"ten sonra.. işin işten geçtiği işten geçmiştir zaten...

ben de işten geçmeden ya da iş benden geçmeden kafamı toplasam iyi olur di mi.. zamanı da ezmeden, yavaş yavaş...