deledülüde...deledülü...

telefon çalar.. karşıdaki ses bütün sevencenliği, içtenliği we alakasıyla konuşmaya başlar.. hayır denemez o sese imkansızdır.. saat kaç olursa olsun gidilir yanına gidilmeli de.. o kadar zamn olmuş görüşmeyeli, yarım saatcik bile yeter..

tuuçecim aradı beni bugün.. hadi buluşalm die ben sizin oraya geldim bak çok yakın olduk die.. ama ben ewde değil arabadan cevap verdim ona bizim kızların maçı wardı.. içim buruk kalakaldım ama gelince mutlak arıycam dedim ve ewe gelip yorgunluğa ve saate aldırmadan aradım.. eski günler canlandı tekrar.. salıncaklarda sallana sallana gecenin içinde ışık olup aydınlattık heryeri o azcık zamn aralığında.. "geçen satürnü gördüm ben"dedim ardından da "sana slmı warmış" diyesim geldi hatta geldiğiyle kalmadı çıktı laf soora o güsel suratcık başladı gülmeye ama nası... haklıda çünkü ondan önce eski arkadaşları anıp hatırlıyoduk eskileri ben birden gökyüzüne bakınca aklıma geldi öle oluverdi:D soora eskiler dewam etti ve tabiki gülüşmeler.. yanındayken gerçekten mutlu olduğum az insan olduğuna karar werdim.. aslında çok az da sayılmaz baya baya war ama ne biliyim sanırm bi kaç ağır basıyo ayrım yapmıyorum ama ööle...

uzaklaştın dedi biri bana bi de bugün "sessizlikten" çıkıp.. ben de acaba dedim ama yok yok yanılmıyorum ben benimle alakalı olması çok uzak bu konunun.. bişiler hissetsede tam olarak ne olduğunu o da bilmeden bende buldu kabahati. ama olsun sanırım sorun yok elimden geldiğince onla da wakit geçirmeye çabalıyorum aslında ama beni iten halkaları war etrafında tıpkı satürn deki gibi ama bunlar zıt onunkilerle o halkalar beni benden alıyo.. eee halkadan halkaya fark war...
bakalım...

haa yarın kaç tane atıyım bu sefer de siz söleyin:P

hem hocayım ben.. senli benli konuşmayalım nüffen:D (azcık da megolamanyak ama azcık bi de mutlu ama o az değil çok...:D )